صدایت را بشنوم

فقط

نشد

خوب یاد گرفته ای پرایوسی ات را حفظ کنی و دیگر کسی از قیافه ات همه ی درونیاتت را حدس نزند،همه ی این ها را که کنار ِ هم بگذاری می بینی چه خوب است که نیست...

هستند

با این که از کنار هم عبور کنیم و من مدام به پشت ِ سرم نگاه کنم که شاید تو هم نگاه کنی...

لعنت به تمام خواب ها و اتفاقات و راه ها و من ها و تو ها،لعنت...

نه

نمی ماند

با قانون نیوتن هم ثابت می شود که نمی ماند

یک جوری به من برسان

آغوشت را

توضیح واضحات:انسانات جمع انسان لابد

 علائم ِ حیاتی ات برگشته انگار

بله آقا می باشد

جا می ماند

جا می ماند 

به جای این سه نقطه پستی بود،که فقط چند ثانیه پابلیش موند

پ.ن:وبلاگ ِ یواشکی

با دلایل ت.خ.می ِ ماها، نه شکل ِ رفتار منطقی می شه و نه ما آدم حسابی جلوه می کنیم

پ.ن:عوام فریبی ، خود فریبی ، فریب ُ رز

...مگه تا حالا واسه چی می خواستی؟

می شه یه عمر به این جمله فکر کرد و در راستای تهوع از خود به توالت حمله ور شد

طبیعتن

جبرن

سهون

کلن

معمولن

بغلش خیلی می ارزید

اون قدر که دروغ به این بزرگی بگم...

مث اون،دقیقن همون جوری!میشه،مگه نه؟

پ.ن:دو نقطه دی عجالتن

 دست در آغوش کنند

 ما که بر سفره ی خاصیم

 به یغما نرویم

سعدی

شده فک کنین چقدر می تونین بد باشین و نیستین؟

شده از بد نبودنتون پشیمون باشین؟

شده؟

چرا هیشکی به من دروغ نمیگه؟

یکی هم تو این دنیا باید پیدا شه که به من دروغ بگه خب

 من یه لیوان آب ورداشتم و قطره قطره می خورم،هم از تموم شدنش می ترسم و هم تاب ِ تشنگی ندارم!منتظرم یکی بیاد دستش بخوره به لیوان ِ آب و همش بریزه تا خیالم راحت شه...

زیاد طول نمی کشه!یا این لیوان آبُ تا ته سر میکشم،یا لیوان میشکنه و خیالم راحت میشه و یا آبش خشک میشه!

یه حالت دیگه که اصن واسم موضوعیت نداره اینه که یکی دیگه بیاد و لیوانم ُ سر بکشه!به طرز پر رویانه ی افراط گونه ای مطمئنم لیوان ِ فقط مال ِ خودمه(با دو نقطه دی خوانده شود)

پ.ن:اینجا اون قدرا که فک می کردم خودمونی نیست انگار

پ.ن:خودتو آب فرض نکن،لیوان آب واسم تداعی کننده ی یک شرایطه نه صرفن آدم!

اهوم

همین یه وختایی که قیافه ات به طرز وحشتناکی دو نقطه دی میشه

همین یه وختا،از ته ِ ته ِ دلم می خوام نباشم کلن!بس که پرم از علامت سوال وناتوانی 

بخونم و

 بکِشم و

بنوشم و

 بخندم و

زار زار گریه کنم

اهوم،بعضی ها اینجوری ان اصلن

پ.ن:پذیرش آقا،پذیرش!بپذیرید که همین گه هستید و لاجرم همین باقی می مانید.